ΑΠΟΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΟΠΟΙΗΣΗ

Παραμονή Χριστουγέννων...(άλλη μία) Αυτόματη Εορταστική Λειτουργία (Auto Festive Mode)...

Σήμερα ΠΡΕΠΕΙ να αισθανθώ το πνεύμα της αγάπης, της συμπόνιας, της αλληλεγγύης και της χαράς. 

ΠΡΕΠΕΙ να μοιράσω τυπικές ευχές σε όλους που με περιβάλουν και να αντευχηθώ απαραιτήτως στις τυπικές ευχές που λαμβάνω. 

Κι αν δεν νιώθω έτσι; Αν δε θέλω να δώσω τυπικές ευχές; Αν δε θέλω να στριμωχτώ στο κουτάκι της ημερολογιακής υποχρεωτικής αγάπης; Αν δε θέλω να παίξω στο παιχνίδι;

Αναρωτιέμαι ποιος είναι ο δυσλειτουργικός/προβληματικός. Εγώ ή η κοινωνία που βιάζει την ψυχή μου καταναγκάζοντας με να συρρικνωθώ για να είμαι αποδεκτή, για να ανήκω; 

Μα εγώ αγαπώ, συναισθάνομαι, συμπονώ κάθε μέρα. Για μένα κάθε μέρα είναι ιερή γιατί πρέπει σήμερα να λειτουργήσω αλλιώς;

Κάθε χρόνο μου κάνω αυτή την ερώτηση αναγκάζοντας με να συμβιβαστώ στο τέλος. Έλα μωρέ μια μέρα είναι θα περάσει...πες τα τυπικά γιατί που να εξηγήσεις τι νιώθεις και ποιος θα καταλάβει...

Φέτος όμως μου τελείωσε...Από το πρωί που ξύπνησα το κατάλαβα. Αποφάσισα σήμερα τη συνειδητή αποΧριστουγεννοποίηση μου η οποία είναι φυσικό επακόλουθο της συνειδητής αποσχολειοποίησης μου! Και ναι γιορτάζω...για τους δικούς μου λόγους...