ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΧΑΠΙ

Σκεφτόμουν τι είναι αυτό που εδώ και χρόνια με ενοχλεί στα Χριστούγεννα, που με θλίβει και με μελαγχολεί όσο πλησιάζουν. Τι είναι αυτό που δεν μπορώ πια να καταπιώ όσο κι αν προσπαθώ...

Είναι που πρέπει ο άνθρωπος να στολίσει για να δημιουργήσει γιορτινό κλίμα, κι ας είναι μέσα του όλα μαύρα.

Είναι που πρέπει να φορέσει το πρσωπείο της ευτυχίας ολόκληρο το Δεκέμβριο.

Είναι που τα γιορτάζει μια φορά το χρόνο γιατί δεν βιώνει την ουσία και το νόημα τους κάθε μέρα.

Είναι που πρέπει να συνευρεθεί με χίλιους δυο άλλους ανθρώπους ενώ στην πραγματικότητα μέσα του είναι μόνος.

Είναι που τα γιορτινά ρούχα, το έντονο μακιγιάζ, τα λαμπερά στολίδια είναι καμουφλάζ της απίστευτης απελπισίας του.

Είναι που ο φτωχός νιώθει φτωχότερος και ο μόνος πιο μόνος.

Είναι που πρέπει να μαγειρέψει κάτι ιδιαίτερο, να κάνει υποχρεωτικά οικογενειακό τραπέζι για να αποδείξει  ότι έχει την "τέλεια" οικογένεια.

Είναι που υποχρεώνει τα παιδιά του να μείνουν σπίτι, να βάλουν τα καλά τους για να υποδεχτούν "καθώς πρέπει" τους καλεσμένους.

Είναι που οι ευχές και τα "Χρόνια Πολλά" δεν αρκούν για να ζήσει όπως ονειρεύεται.

Είναι που πρέπει να έχει λεφτά για να πάρει δώρα και που αν δεν έχει νιώθει αποτυχημένος.

Είναι που την επόμενη μέρα που η "γιορτή" τελειώνει ξυπνάει πιο άδειος, κουρασμένος και μόνος από ποτέ.

Είναι πολλά...
Πολλά που πρέπει να ξαναρωτήσεις άνθρωπε...
Γιατί μόνο εσύ μπορείς να αλλάξεις την πραγματικότητα σου.
Την αγάπη και την πληρότητα δε θα τη νιώσεις ποτέ πίνοντας το χάπι των Χριστουγέννων μια φορά το χρόνο.